Cifra de Python Place - Armand
Veja os acordes de Python Place, de Armand, e use os controles desta página para mudar o tom, ajustar a leitura e acompanhar a música enquanto toca. Ver mais cifras de Armand →
Primeiro acorde: E 6 acordes identificados
[INTRO ]
E
E F
verse 1
F# A B7 E F
De zon begint onder te gaan terwijl de kilometers onder m'n voeten wegvreten
F# A B7 E
En de wereld doet rose aan onder de rooie bal die de wolken heeft gespleten
En de kleuren beduiden het eind van de dag
Dat ik het toch allemaal beleven mag
Maar in het pytonplace van Drenthe vergeet men elk jaar de lente
En de zaaleigenares bied mij kalmeringspillen aan
En de dorpsmeisjes zijn quasi preuts en deugdzaam
Maar synthetisch worden zal ik nooit
Ook al is dat bij de plastic horde bijna voltooid
F
verse 2
F# A B7 E F
De bloemen breken weer door het laatste ijs van dit jaar want het gaat dooien
F# A B7 E
En de mensen lachen hartelijk omdat ze deze winter weer hebben zitten klooien
Want de zonnestralen boven de planeet
Maken de smalste steegjes breed
En de turken zitten al buiten met hun hebben, hun houwe, hun duiten
En de mensen die sjouwen met bomen en grond
Alsof die barre winter niet meer bestond
En voor een paar maanden vergeet men de wintertijd
Die zo'n vreemde invloed heeft op onze vlijt
F
verse 3
F# A B7 E F
In de herfst sterven dertig procent meer mensen dan in de andere jaargetijden
F# A B7 E
En toch lijkt me de lente de beste tijd om de geest van het tijdelijk leed te bevrijden
Want als de zon hoog aan de hemel staat
draagt moeder aaarde haar feestgewaad
En zo wil ik afscheid nemen, laat mij een goeie herinnering meenemen
Van de tijd dat ik doolde langs het groen en de zee
En al die heerlijke gevoelens die neem ik dan mee
En misschien kan ik er ergens nog wel wat mee doen
Mits ik het leven nog eens over zou moeten doen
F
verse 4
F# A B7 E F
De kinderen verdwijnen langzaam maar zeker om plaats te maken voor tienjarige volwassenen
F# A B7 E
Wat zijn ze beangstigend beleerd met overbodige feiten terwijl ze de wijsheid verbrassen
Nee ze zullen moeten vechten voor een relaxed bestaan
Willen ze niet op veertigjarige leeftijd ondergaan
Want bij mij uit de klas ken ik leeftijdgenoten die nu al plaats gemaakt hebben voor de groene zoden
En dat is toch wel vroeg of het echt nodig is
Betwijfel ik ten zeerste, het is een gemis
Aan inzicht hoever je als mens kunt gaan
Leer je dat niet op tijd, ga je er voor je tijd aan
F
VERSE 5
F# A B7 E F
Maar elk jaar als de lente ons verrast wordt het weer tijd om over een tripje te gaan denken
F# A B7 E
Omdat we de natuur wel eens mogen laten weten wat voor aandacht we aan haar schenken
En op de drassige paden van de Peel
Hervinden wij het leefgareel
Dat reeds zolang werd vergeten de mensen hebben het niet geweten
Dat met alles wat ze hebben ongelukkiger zijn
Dan de Indiërs zonder spadde, daardoor zijn z'n zorgen klein
Er is geen zinnig woord te zeggen over het westers patroon
Wat men ons gelaten heeft is ontstellend weinig maar schoon
F
SOLO (hele coupletblok)
F# 2x
A
B7
E
E E F
F# 2x
A
B7
E 2x
A E
B7 E
F#m
B7
A
E
F#m
B7
A E \
A E \ 2x
A E /
B7 E /
E
E E F
End on F#