Kalas

Dm Ein bygdis frå bygde mi G som ha budd i byen ei tid F G Dm låg og gret, i sofaen min etter heimlengselen sin Dm Han sa; skulle ha klart meg lengji på G tjue sau og flatbrødsoll. F G Eit lite bruk pokker i vold Dm herifrå. Dm Klukka tolv kom eksen min G ho plaga uss med psyken sin. F G Dm Ho va sur og sa det va over no. Det har vore slutt sea nittito. Ho sa; før ville du tenne på ting Bb no har du sykkel med vesku på F A luggen er tunn, feit er du og Dm feiging. Dm Ein kamerat frå Kristiansund G som va visna burt ei stund F G Dm spratt på bordet som ei fjør han ville prate ved Gud sjøl. Han sa; om det er slik at eg fær eit liv te: Bb Korfor må eg døy då fyrst? F A Veit kje heilt om eg har lyst Dm å prøve det. Dm Grise-Lars er grov og rund G han sat ved sida tå Kristiansund. F G Dm Unde middagen skifta han karakter han tok te kalle seg Vesle-Per. Han sa; er det i orden at eg søv her i nott kvelden og månen gjer meg redd i mørkre har so mykje skjedd fort og brått. Dm Og mens månen heng og skin G høyre eg at eksen min, F G Dm feia bygdisen frå gard og grunn. Grise-Lars tek Kristiansund. Dm Eg tenkji; no ha eg jaggu jammen fått det te G ingen eg kjenne er slik dei ska F G Dm resten kan drite og dra. Takk for meg.