Cifra interativa
Joan Manuel Serrat

De Cartón Piedra

Joan Manuel Serrat

Sobre:

"De cartón piedra", com credito para Joan Manuel Serrat. Essa gravacao aparece relacionada ao lancamento "Serrat sinfónico" (ano 2003, pais ES,

status Official). Joan Manuel Serrat i Teresa é um cantor, poeta, músico e compositor espanhol, um dos mais destacados exemplos da música moderna espanhola e catalã. Del 63 é o primeiro disco do roqueiro argentino Fito Páez. Foi lançado em 1984, com o selo EMI, e teve uma vendagem de 240.000 cópias. O álbum foi bem recebido pela crítica especializada na Argentina, que lhe deram vários prêmios. Fito Páez apresentou o álbum em sua cidade natal, Rosário, e depois em Buenos Aires.

Publicidade
Publicidade
Am E7 Era la gloria vestida de tul, F F7 A7 Con la mirada lejana y azul, Dm C Que sonreía en un escaparate, F F7 A7 Con la boquita menuda y granate. Am E7 Y unos zapatos de falso charol F F7 E7 Que chispeaban al roce del sol, Dm C Limpia y bonita,siempre iba a la moda, F F7 E7 Arregladita como pa' ir de boda. C G7 Am Y yo, a todas horas la iba a ver, E7 Am A/G Porque yo amaba a esa mujer B7 E7 de cartón piedra... Dm G7 C Que de San Esteban a Navidades A7 Dm Entre saldos y novedades F7 E Hacía más tierna mi acera. No era como esas muñecas de abril, Que me arañaron de frente y perfil, Que se comieron mi naranja a gajos, Que me arrancaron la ilusión de cuajo. Con la presteza que da el alquiler Olvida el aire que respiró ayer, Juega las cartas que le da el momento, Mañana es sólo un adverbio de tiempo. ¡No!¡No! Ella esperaba en su vitrina Verme doblar aquella esquina Como una novia, Como un pajarillo pidiéndome: "¡Libérame, libérame, y huyamos a escribir la historia!" De una pedrada me cargué el cristal, Y corrí, corrí con ella hasta mi portal. Todo su cuerpo me tembló en los brazos, Nos sonreía la luna de marzo. Bajo la lluvia bailamos un vals, Un, dos, tres, un, dos, tres, todo daba igual. Y yo le hablaba de nuestro futuro, Y ella lloraba en silencio,os lo juro. Y entre cuatro paredes y un techo Se reventó contra su pecho. Pena tras pena, Tuve entre mis manos el universo, E hicimos del pasado un verso Perdido dentro de un poema. Recitado, con acordes de fondo: Entonces llegaron ellos, Me sacaron a empujones de mi casa Y me encerraron entre estas cuatro paredes blancas, Donde vienen a verme mis amigos De mes en mes, De dos en dos, Y de seis a siete. Termina perdiéndose con un "la, la, la" con la melodía de las primeras estrofas...
Publicidade
Cifras em alta

As músicas que o Mundo está tocando agora